Tramwaje:  [  2   3   4   5   6   7   8   9   10   11   12    ]   Autobusy:  [  T8   100   106   107   108   110   111   112   113   115   116   117   118   120   122   123   124   126   127   129   130   131   132   136   138   139   143   148   149   154   155   156   157   158   162   164   166   167   168   169   171   174   175   178   179   184   186   188   189   195   199   200   205   207   210   212   213   227   232   249   255   256   258   262   267   268   269   283   295   322   512   574   606   622   658   911    ]  
Nocne autobusy:  [  N1   N2   N3   N4   N5   N6   N8   N9   N11   N12   N13    ]   Tramwaje wodne:  [  F5   F6    ]  
150 lat komunikacji miejskiej w Gdańsku 2/3

1925 – uruchomienie przez  Peters  Autobus-Verkehr linii autobusowej Gdańsk – Pruszcz Gdański
              przez Orunię.

1926 – przebudowa Alei Zwycięstwa. Wydzielono torowisko tramwajowe pomiędzy dwiema
              jednokierunkowymi jezdniami. Likwidacja torowiska na ul. 3 Maja.

              Dominacja do 1932r. w przewozach autobusowych Danziger Verkehrsgesellschaft mbH
              (Gdańskie Towarzystwo Komunikacyjne spółka z o.o.) w Gdańsku; obsługa m.in. linii
              Hühnerberg (ul. Kurza) – Dworzec Główny oraz stałego połączenia z Sopotem.

1927 – uruchomienie dwutorowej linii od Bramy Żuławskiej do Stogów Plaży obsługiwanej przez
             nowoczesne wagony motorowe typu Bergmann wyprodukowane w Gdańskiej Fabryce
             Wagonów. Używane były do lat 70-tych XX w.

1929 – przeniesienie linii tramwajowej Gdańsk – Nowy Port z terenów stoczniowo-portowych
             (ul. Wiślna) na nową arterię komunikacyjną (dzisiejsza ul. Marynarki Polskiej).
             Dwutorowa linia tramwajowa została położona pomiędzy dwoma jezdniami. Przedłużenie
             linii Wrzeszcz – Brzeźno do Nowego Portu. Likwidacja nierentownej linii łączącej
             ul. Łąkową poprzez Targ Rybny z kolejowym Dworcem Głównym (dla pasażerów została
             ona zamknięta już w 1922).

              W tym czasie funkcjonowało 20 linii autobusowych, głównie podmiejskich i
              międzymiastowych, m.in. do Pruszcza, Tczewa, Sztutowa, Malborka, Kościerzyny,
              Kartuz, Nowego Dworu Gdańskiego.

1930 – Wybudowanie częściowo nowej linii od obecnej Opery Bałtyckiej poprzez ulicę Hallera
              i ul. Mickiewicza do ul. Legionów. Trasa całej nowej linii pod numerem 5 od ul. Łąkowej
              – Długi Targ – Dworzec Główny –  Zwycięstwa – Opera Bałtycka – Hallera – Mickiewicza
              – Legionów.

              Likwidacja linii na ul. Szymanowskiego i Zamenhofa i przeniesienie jej na
              al. Wojska Polskiego.

              Zmiana koloru tramwajów z ciemnoczerwonego na kolor kości słoniowej. Był on
              utrzymany do końca II Wojny Światowej.

1932 – uruchomienie linii autobusowej Gdańsk – Stogi – Górki Zachodnie – Przejazdowo przez
              Weichbrodt und Fritz Schlawjinski.

1933 – przejęcie  Danziger Verkehrsgesellschaft przez Danziger Elektrische Straßenbahn AG
              (Gdańskie Tramwaje Elektryczne Spółka Akcyjna).

1937 – zakończenie budowy nowoczesnej zajezdni tramwajowej przy
              ul. Wita Stwosza obejmującej
              warsztaty, wielotorową halę postojowo-naprawczą, kuźnię oraz lakiernię.

1939 – zaadaptowanie starej zajezdni przy ul. Partyzantów na garaże autobusów wprowadzonych
              do gdańskiej komunikacji miejskiej w 1926 roku.

              Tuż przed wojną całkowita długość tras tramwajowych w Gdańsku wynosiła ponad
              43 km. Obsługiwały ja 104 wagony silnikowe, 110 przyczep i 25 wagonów specjalnych.
              Głównym dostawcą wozów tramwajowych była Gdańska Fabryka Wagonów.

1942 – utworzenie spółki akcyjnej Zakłady Komunikacyjne Gdańsk-Gdynia (Verkehrsbetriebe
              Danzig-Gotenhafen AG), w której skład włączono Gdańskie Tramwaje Elektryczne SA.

              Powstanie nowej pętli tramwajowej w Oliwie naprzeciw głównego wejścia
              do Parku Oliwskiego.

              W latach 40tych powstała m.in. linia autobusowa na Chełm do zbudowanego osiedla
              stoczniowego.

              Do roku 1945 autobusy nadal obsługiwały przede wszystkim linie podmiejskie
              i międzymiastowe. Zarówno trasy autobusowe jak i firmy obsługujące poszczególne
              połączenia często się zmieniały. Przebieg tras był odbiciem realnych ówczesnych
              potrzeb mieszkańców.

1945 – ogromne zniszczenia sieci tramwajowej w trakcie walk w Gdańsku  w marcu 1945. Pomoc
              tramwajarzy z Poznania, Warszawy i Łodzi w naprawianiu zniszczeń. Uruchomienie
              do końca 1945 roku linii tramwajowych do Wrzeszcza, Oliwy i Nowego Portu.

              Uruchomienie kilku nieregularnych połączeń autobusowych z Sopotem, Gdynią oraz
              kilkoma odległymi dzielnicami. Pierwotnie były one obsługiwane przez kilkanaście
              ciężarówek, na których budowane były prowizoryczne karoserie z dykty.

              Utworzenie Miejskich Zakładów Komunikacyjnych przez Zarząd miasta Gdańska, które
              zajęły się zarówno komunikacją tramwajową jak i autobusową zarówno w samym
              Gdańsku, jak i na terenach podmiejskich.

1946 – uruchomienie linii tramwajowej Gdańsk – Orunia, z Wrzeszcz – Nowy Port oraz budowa
              nowej linii Oliwa – Sopot wzdłuż ul. Grunwaldzkiej.

              Połączenie firm komunikacyjnych z Gdańska, Gdyni i Sopotu w przedsiębiorstwo
              Międzykomunalne Zakłady Komunikacyjne Gdańsk – Gdynia (MZKG-G).

1947 – ukończenie odbudowy wszystkich, zniszczonych w czasie wojny, torowisk. Zlikwidowanie
              torowiska na ul. Szerokiej, Kowalskiej i Korzennej. Uruchomienie komunikacji
              tramwajowej na Siedlce oraz z Targu Węglowego do ul. Legionów.

              Odnalezienie na Wyspie Sobieszewskiej porzuconych przez Niemców poważnie
              zniszczonych autobusów Büssing 900 n. Remonty przeprowadzano w dawnej zajezdni
              na ul. Partyzantów. Uruchomienie odremontowanych dwóch popularnych w mieście
              autobusów siodłowych marki Hanomag i Mercedes zwanych przez kierowców
              pieszczotliwie Bajadera i Colombina. Kursowały do 1955 roku na trasie Urząd
              Wojewódzki w Gdańsku (ul. Okopowa) – Plac Konstytucji w Gdyni. Miejskim Dworcem
              autobusowym ponownie stał się Targ Sienny (wówczas Pl. 1-go Maja).

              Przenoszenie autobusów z tras, gdzie uruchamiano komunikację tramwajową na nowe
              linie, np. do Górek Zachodnich czy Sobieszewa.

              Powrót do prac związanych z uruchomieniem kolei miejskiej, obsługiwanej przez PKP.

1948 – przeniesienie tramwajowej pętli oliwskiej na nowe miejsce – przy skrzyżowaniu
              al. Grunwaldzkiej z ul. Opata Rybińskiego.

              143 wagony w eksploatacji.

1949 – otrzymanie 5 autobusów typu Leyland OPSI z przydziału centralnego.

1951 – uruchomienie pierwszego odcinka kolei miejskiej na trasie Gdańsk Główny – Nowy Port.
              Od lat 70tych nazwa Szybka Kolej Miejska.

              Powstanie Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego Gdańsk – Gdynia
              (WPKG-G).

              Otrzymanie pierwszych wagonów silnikowych i doczepnych typu N i ND wyprodukowanych
              w Chorzowskiej Wytwórni Konstrukcji Stalowych KONSTAL i Sanockiej Fabryce Wagonów
              SANOWAG.  Do 1962 roku dostarczono w sumie 64 wagony silnikowe i 65 wagonów
              doczepnych. Umożliwiło to wycofanie z eksploatacji tramwajów zbudowanych przed 1945
              rokiem.

1952 – uruchomienie połączenia koleją miejską Gdańsk – Gdynia, wydłużonego w 1957 roku
              do Wejherowa.

1953 – otrzymanie kolejnych autobusów Leyland oraz Büssing.

1956 – dostarczenie do Gdańska pierwszych autobusów typu SAN, AUTOSAN oraz czeskich Škod.

1957 – likwidacja pętli przy dzisiejszym Placu im. Marszałka Piłsudskiego. Budowa nowej pętli
              tramwajowej przy ul. Abrahama.

1959 – oddanie do użytku poszerzonej ul. Podwale Przedmiejskie, na odcinku od ul. Chmielnej
              do ul. Okopowej wraz z torami tramwajowymi (tzw. Trasa W-Z). Zlikwidowanie linii
              tramwajowych w ciągu ul. Długiej, Długiego Targu i Stągiewnej. Ruch skierowany został
              na nowa trasę od Bramy Wyżynnej przez ul. Okopową, Podwale
              Przedmiejskie (wówczas
              al. Leningradzką) i Wyspę Spichrzów do ul. Łąkowej.

              Zdemontowanie torowisk na ul. Waryńskiego i Chrobrego. Wydłużenie trasy z Targ
              Węglowy – Mickiewicza do pętli przy Kolonii Uroda.

1960 – wydłużenie linii Targ Węglowy – Kolonia Urody do Brzeźna, a w rok później
              do Nowego Portu.

              Likwidacja nierentownej, z powodu uruchomienia Szybkiej Kolei Miejskiej, linii
              tramwajowej do Sopotu.

              Znaczny rozwój linii autobusowych. Wzbogacenie o Jelcze. Uruchomienie linii na
              Olszynkę, Przymorze, do Osowy i Królewskiej Doliny.

1968 – przywrócenie torowiska wzdłuż ul. 3 Maja.

1969 – zakup pierwszych wagonów przegubowych typu 102N i 102Na produkcji KONSTAL.


1 | 2 | 3

 
Strona główna

Dyrekcja i kierownicy

RODO

Ceny biletów

  Punkty sprzedaży
  Automaty biletowe
Tramwaj wodny

Karta Miejska

Gdańska
    Karta Dużej Rodziny


Ogólnopolska
     Karta Dużej Rodziny


Legitymacja studencka

Kontrola biletowa

Niepełnosprawni

Zezwolenia

Przetargi

Praca

Informacja dla pasażera

Otwarte dane ZTM

Linki

O ZTM

Kontakt

Skargi i wnioski

Reklamacje

strona bip

strona miasta gdańska


Gdańskie Centrum Kontaktu

telefoniczny